Erzurumlular harmanını kaldırmış, ekinini kurutuyormuş.
Öğleden sonra gökyüzü kararmaya başlamış.
"Allah''ım, ne olusun ekinim gurumadan yağmurunu yağdırma!"
"Allah''ım, birkaç gün daha yağmurunu yağdırma, ne olusun"
diye dualar edip durmuş.
Ekini kurudu kuruyacak.
Akşam üzeri, son yarım saatte bir yağmur bir boran.
Tüm ekini çürümüş.
O hırsla eve gelmiş, Bir de bakmış ki; eşeği de yıldırım çarpmış.
Bu olay Erzurumlunun içine oturmuş ama bir şey de yapamamış.
Zaman geçmiş, Ramazan ayı gelmiş.
İlk gün niyetlenmiş Erzurumlu İftara tam yarım saat kala, bir sigara çıkartıp yakmış.
İlk nefesini şöyle bir güzelce çekmiş ve gökyüzüne bakarak üflemiş. "Nasıl..?
İllet oluyon şimdi değil mi?" demiş ve eklemiş:
"Ölen eşşeği de gurbana saymazsam şerefsizim.."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder